Zimowe Misterium Demeter i Persefony

Tak było

Wędruje Persefona po kole roku, a my wraz z nią. Świętując w rytmie Bogini, doświadczamy mocy jej potrójnego rytmu: życia – śmierci – odrodzenia. Zimą Persefona tańczy w ciemności, łącząc to, co w naszej kulturze rozdzielone: światło i ciemność, ciało i ducha, życie i śmierć. Z tego połączenia wyłania się nowy świat, bezpieczny i w równowadze.

Persefona tańczy łącząc światy

21 stycznia 17.00

Centralnym wydarzeniem, które chrześcijanie wspominają i świętują w czasie Świat Bożego Narodzenia jest moment, kiedy Maryja rodzi w stajence swego syna. Opowieść biblijna kreśli obraz narodzin, które odbyły się w niezwykle prostych, wręcz prymitywnych warunkach: w stajence, wśród zwierząt, w ciemności nocy, z dala od ludzkiego zgiełku. Tekst biblijny nie wspomina też, czy Maryi towarzyszyła akuszerka, co było tradycją w dawnych czasach, czy może urodziła sama, niestety nie wiemy jak przebiegał poród (budzi to nieustająco ciekawość położnej). Według innych tradycyjnych przekazów chrześcijańskich miejsce, w którym urodził się Jezus to Grota Narodzenia. Znajduje się ona w Betlejem, w krypcie pod ołtarzem Bazyliki Narodzenia Pańskiego, wybudowanej w roku 326 r.n.e – dziś grotę można zwiedzać w jej podziemiach. Bez względu na to, które z tych mitycznych miejsc uznamy za „prawdziwe”, oba charakteryzują się podobnymi warunkami: położone są z dala od ludzkich siedzib, ciche, ciemne, bliskie natury. Współczesny człowiek powiedziałby, że są trochę dzikie i bardzo intymne.