|
W dniach 2 – 3 grudnia 2006 w Galerii Luksfera na warszawskiej Pradze odbyło się wydarzenie boginiczne zorganizowane przez Stowarzyszenie Kobiet Dakini.
Pierwszego dnia Cristina Biaggi, która przybyła do Polski na zaproszenie naszej organizacji - światowej sławy artystka i autorka książek, w swojej twórczości czerpiąca inspirację prastarych wątków związanych z Boginią wygłosiła wykład „Wielka Bogini – czy tylko historia?” poświęcony Wielkiej Matce i roli jaką odgrywała we wcześniejszych cywilizacjach. Artystka przedstawiła również hipotezy dotyczące powstania patriarchatu, dzieląc się osobistym doświadczeniem kobiecej mocy i swoją sztuką, głównie nawiązującą do motywów boginicznych. Wykładowi towarzyszył pokaz slajdów ze zdjęciami starożytnych miejsc, przedmiotów kultu oraz prac artystki - rzeźb, obrazów, kolaży i instalacji przestrzennych. Prezentacja ta połączona była z koncertem Zofii Bartoszewicz, dla którego inspiracją była sztuka Cristiny Biaggi.
Następnego dnia Beata Frankowska i Joanna Miś przedstawiły opowieść o osobistym spotkaniu z Boginią pt. „Boginiczne Story”, a Beata Kurowska i Katina Kowalak poprowadziły warsztat „Moje spotkanie z Boginią”. Spotkaniu towarzyszyła także wystawa mandal Agnieszki Czapczyńskiej.
Dziękujemy Właścicielkom Galerii Luksfera za udostępnienie lokalu oraz wszystkim, którzy pomogli nam zorganizować całe wydarzenie!
Cristina Biaggi i jej twórczość
Był czas, gdy ludzie wierzyli, że życie i śmierć pochodzą od Wielkiej Matki. Świadczą o tym liczne odkrycia archeologiczne z różnych stron świata i epok. W Willendorf odnaleziono wyrzeźbione już w paleolicie maleńkie figurki Bogini, nazwanej przez współczesnych Wenus. W tym samym okresie w Laussel powstały ryty naskalne przedstawiające kobietę, która w prawej dłoni trzyma róg bizona w kształcie półksiężyca, a lewą wskazuje na łono, przypominając tym samym o odwiecznej więzi wspólnego rytmu miesięcznego, która łączy Księżyc i kobiety. Symbole towarzyszące Wielkiej Matce można mnożyć. W neolicie na terenie Starej Europy (według archeolożki Mariji Gimbutas na obszar ten składały się Bałkany, Europa południowo-wschodnia oraz basen Morza Śródziemnego) ludzie utożsamiali ją m.in. z ptakiem i wężem. Zwierzęta te były też jej nieodłącznymi atrybutami na Krecie i Bliskim Wschodzie. Nawet w późniejszych wiekach starożytni Grecy wierzyli, że faunę i florę, cały żywy świat zrodziła Gaja – Matka Ziemia. Niestety, wraz z nastawaniem wierzeń, w których poczesne miejsce zajął bóg solarny, ranga Bogini malała, a jej wizerunki zastępowano przedstawieniami nowych bogów.Nigdy jednak Wielka Matka nie znikła całkowicie ze sztuki. Echa jej dawnej obecności wciąż usłyszeć można w baśniach i mitach. Jej obrazy powracają pod imionami różnych świętych i samej Matki Boskiej w ikonografii kościelnej. Niektórzy współcześni artyści również szukają inspiracji w prastarych wątkach. Do tego grona należy Cristina Biaggi - światowej sławy amerykańska artystka, wykładowczyni, która brała udział w licznych międzynarodowych konferencjach poświęconych zagadnieniom kobiecym i wątkom boginicznym (m.in. Pekin, 1995; Turcja, 2005), a także autorka książek na temat Wielkiej Matki. Swoje prace - rzeźby, obrazy, kolaże i instalacje przestrzenne wystawia w znanych galeriach Europy, Stanów Zjednoczonych i Australii (m.in. szwajcarskim Bex + Arts Sculpture Park i nowojorskiej Ceres Gallery). Jej sztuka pokazuje, że odkopywanie i czerpanie z najdawniejszych źródeł nie ma nic wspólnego z powielaniem tego, co dawno przeminęło. Wręcz przeciwnie – daje ona świadectwo, że nurt ten wciąż jest żywy i zawiera wiele odniesień do współczesnego świata.
Więcej informacji na temat Cristiny Biaggi i jej sztuki znajduje się na stronie internetowej artystki: www.goddessmound.com
 Zacytuj artykuł
|
